قفلعغقث

tazehaa — Sat, 03 Nov 2007 05:49:13 GMT

ولتر (۱۷۷۸ ـ ۱۶۹۴) نویسنده و فیلسوف فرانسوی این نامه را در زندان به معشوق خود نوشت. وی در سن ۱۹ سالگی به عنوان وابسته سیاسی همراه سفیر فرانسه به هلند رفت. در آنجا عاشق آلمپ دونور دختر فقیر زنی از طبقه پایین شد. نه سفیر و نه مادر دختر هیچکدام با ازدواج آنها مواوفق نبودند. به همین دلیل ولتر را به زندان انداحتند. مدتی بعد ولتر از طریق پنجره زندان فرار کرد...

به نام پادشاه مرا در اینجا زندانی کرده اند می توانند جانم را بگیرند ولی عشقم را به تو هرگز. آری عشق زیبای من امشب تو را خواهم دید حتی اگر گردنم را به تیغ جلاد بسپارم. به خاطر خدا دیگر با این حالت غمزده دیگر برایم نامه ننویس. باید زنده بمانی و احتیاط کنی. مواظب مادرت که بدترین دشمنت هست باش. چه می گویم مواظب همه باش. به هیچ کس اعتماد نکن. آماده سفر باش. به محض پیدا شدن ماه در آسمان هتل را بصورت ناشناس ترک می کنم. درشکه ای میگیرم و همانند باد به شونینگن خواهیم رفت. با خودم کاغذ و جوهر می آورم، نامه هایمان را در آنجا می نویسیم.

اگر مرا دوست داری به خودت قوت قلب بده و تمام نیرو و حضور ذهن خود را بکار گیر. مواظب باش مادرت متوجه نشود. همه عکسها را با خودت بیاور و مطمئن باش که ترس از بدترین شکنجه ها هم مانع خدمتگذاری من به تو نخواهد شد. نه، هیچ چیز قادر نیست مرا از تو جدا سازد. عشق ما عشقی پاک است و تا عمر داریم دوام خواهد داشت. بدرود. حاضرم برای تو هر کاری انجام دهم. لیاقت تو بیش از اینهاست. خداحافظ دلبند عزیزم.

tazehaa — Sat, 03 Nov 2007 05:48:46 GMT

ولتر

از ویکی‌گفتاورد

پرش به: ناوبری, جستجو

آن‌که انتظار دارد هر چهار فصل سال بهار باشد، نه خود را می‌شناسد، نه طبیعت را و نه زندگی را - فرانسوا ولتر

فرانسوا ولتر نویسنده و فیلسوف فرانسوی، زادروز: (۱۶۹۴ - ۱۷۷۸ میلادی)

[ویرایش] دارای منبع

«آدم باید اول انسان باشد بعد دکتر.»
- مردی با چهل سکه
«پاپ می‌میرد اما دستگاه او پابرجاست.»
- نامه‌های آمابدز
«تصادف، کلمه‌ای است بی‌معنی، هیچ چیز بدون دلیل به وجود نمی‌آید.»
- لغت‌نامه فلسفی
«جنگ تهاجمی، جنگ وحشی‌ها است؛ آن‌که از خود دفاع می‌کند، محق است.»
- مردی با چهل سکه
«دو چیز برای من به معنای زندگی است: آزادی و بانویی را که دوست دارم.»
- هورون صادق
«دوستی ازدواج دو روح است و در آن متارکه و طلاق جایز نیست.»
- لغت‌نامه فلسفی
«زمان همه زخم‌ها را التیام می‌بخشد.»
- هورون صادق
«زهد و عفاف در قلب نشسته‌است، نه جای دیگر.»
- نامه‌های آمابدز
«سرزمینی در جهان نیست که عشق، از عاشقان شاعر نسازد.»
- هورون صادق
«کتاب‌های مفید، آن‌هایی هستند که خواننده را تشویق به تکمیل آن کند.»
- لغت‌نامه فلسفی
«ما فقیر هستیم اما خوش‌سلیقه‌ایم.»
- مردی با چهل سکه
«یکی از دلایل جدیدی که موجب فقر ما است، احتیاجات جدید ما است.»
- مردی با چهل سکه

[ویرایش] بدون منبع

«آخرین درجه فساد، به کار بردن قوانین برای ظلم است.»
«آدمی هرگز بدکار و خبیث به دنیا نمی‌آید. بدکاری و خباثت نیز بیماری عارضی است.»
«آنچه که در یک شب نمایش می‌آموزیم، از عهده یک کتاب بزرگ بیرون است.»
«آن که انتظار دارد هر چهار فصل سال بهار باشد، نه خود را می‌شناسد، نه طبیعت را و نه زندگی را.»
«آیا در دنیا کسی آنقدر عاقل است که از تجارب دیگران عبرت گیرد؟»
«اختیار افکار ما نیز در دست خودمان نیست زیرا تقریبأ همیشه بی‌اختیار فکر می‌کنیم.»
«از روی سؤال‌های شخص، بهتر از جواب‌های او می‌توانید در باره‌اش قضاوت کنید.»
«افرادی که بزرگ‌ترین خدمت را به علم و فرهنگ نموده‌اند، نویسندگان و محققانی بوده‌اند که در انزوا می‌زیسته‌اند و هرگز در مباحثات دانشگاهی شرکت نکرده و حقایق صد در صد اثبات نشده را در آکادمی‌ها ابراز نداشته‌اند.»
«اگر بر ناتوان خشمگین شوی دلیل بر این است که قوی نیستی.»
«اگر می‌خواهید غنی شوید، از هوای نفس بکاهید.»
«انسان در لحظه تصمیم‌گیری اگر آزاد باشد، آزاد است.»
«بدبختانه هموطنان ما، آن‌ها‌یی که در راه‌های صاف و کوبیده شده راه می‌روند، طوری ساخته شده‌اند که پیوسته در مسیر کسانی که می‌کوشند راه جدیدی باز کنند، سنگ می‌اندازند.»
«برای آن که بتوان خوب نوشت، باید در یک کشور آزاد زندگی کرد.»
«بر سر دوراهی‌های زندگی گاهی اتفاق می‌افتد که عاطفه و وظیفه با هم تماس پیدا می‌کنند، کسانی که از عاطفه پیروی نمایند، همیشه از خود مسرور و مشعوفند، ولی مردمی که در این قبیل مراحل، تبعیت عقل و وجدان را ترجیح داده و انجام وظیفه نمایند، غالبأ از کرده خود منفعل و نادمند.»
«برگ‌های کتاب به منزله بال‌هایی هستند که روح ما را به عالم روشنایی پرواز می‌دهند.»
«بگذار که دوستی کم‌کم به اوج خود برسد، اگر این رسیدن برق‌آسا باشد، ناگهان از نفس می‌افتد و متوقف می‌شود.»
«بهترین راه برای جلب نیکی، رفع بدی است.»
«پیوند عشق حقیقی حتی با مرگ گسیخته نمی‌شود، چه رسد به دوری.»
«تاریخ فقط تصویر جنایات و تیره‌بختی‌های بشر است.»
«تصور می‌کنم اگر کسی روزی یک ربع ساعت فقط در فکر زندگی خود باشد و بیندیشد که آن را اصلاح کند، هرماه زندگی او بهتر از ماه قبل خواهد شد.»
«تمام تعقلات و اندیشه‌های مرد به یک محبت زن نمی‌ارزد.»
«تمام هنرها برادر یکدیگرند، هریک از هنرها بر هنرهای دیگر روشنایی می‌افکند.»
«تمام مردم آزادی را دوست می‌دارند ولی مهارت عجیبی در معدوم کردن آن به کار می‌برند.»
«چرب زبانان اغلب نیتی ناپاک در قلب می‌پرورانند.»
«حقایق را بگویید و مردم را آگاه سازید، هرچند مطمئن باشید که کشته خواهید شد.»
«حقیقت را عزیز دار ولی اشتباه را عفو کن.»
«حکومت کشوری که در آن تکدی به صورت حرفه در آید، بد و فاسد است.»
«خانم! زیبایی شما فقط چشم را لذت می‌بخشد، اما زیبایی اخلاق و فهم شما، روح را نوازش می‌دهد.»
«خدا، امید و خواب را برای جبران غم‌های زندگی به ما ارزانی داشته‌است.»
«خطاهای بشری، اول رهگذر است و بعد میهمان، چندی نمی‌گذرد که صاحب‌خانه می‌شود.»
«خوشبختی خانوادگی طولانی‌ترین و محکم‌ترین و شیرین‌ترین سعادت‌هاست.»
«خوشبختی در دنیا وجود ندارد، زندگی ما عبارت است از محاکمه یا تنبیه کردن و یا پاداش گرفتن و یا انجام اعمال احتیاطی.»
«خوشبختی کالایی است که طبیعت، آن را به قیمت بسیار گران به ما می‌فروشد.»
«در این دنیا هیچ کس نمی‌داند که در پشت پرده ظاهری حوادث، چه‌ها می‌گذرد، برمن امروز به خوبی ثابت شده که در باره هیچ چیز به استناد ظواهر نباید قضاوت کرد.»
«در بازی زندگی، انسان ابتدا گول‌خور است و در پایان، گول‌زن؛ به عبارت دیگر او بره به دنیا می‌آید و روباه از دنیا می‌رود.»
«در قسمت نخست عمرمان سلامتی خود را صرف به دست آوردن پول می‌کنیم در قسمت آخر پول به دست آمده را خرج به دست آوردن سلامتی از کف رفته می‌کنیم و در فاصلهٔ این دو پول و سلامتی خود را هدر می‌دهیم.»
«دوست مثل درشکه در روز بارانی، کمیاب است.»
«زندگی مانند کودکی است که اگر می‌خواهید به خواب نرود، پیوسته باید او را سرگرم داشت.»
«سعادت جز رؤیا چیز دیگری نیست، فقط ظاهرأ حقیقت دارد، چه وقتی انسان می‌خواهد مقدار زندگی را حساب کند نباید اندازه لذات را بسنجد بلکه باید تألماتی را که از آنها رهایی یافته‌است در نظر بگیرد.»
«سعادت، مثل هر فضیلتی از دو چیز به وجود می‌آید، صرفه‌جویی و کوشش.»
«سعادت وکامیابی در زندگانی تابع حوادث نیست، بلکه از خود ما منشاء می‌گیرد.»
«شک، حالت مطبوعی نیست ولی ادعای یقین، مسخره آمیز است.»
«شهوات و امیال چون نسیمی هستند که در بادبان کشتی افتاده و به حرکتش در می‌آورد، صحیح است که افراط در آن، سبب غرق کشتی می‌شود لیکن بی‌وجود آن کشتی را یارای حرکت نیست، هرچیزی در این جهان، خطرناک و درعین حال لازم است.»
«شیرین‌ترین چیز در زندگی، عشق زن پاک‌دل به شوهرش می‌باشد.»
«عشق قوی‌ترین سپاه‌است زیرا در یک لحظه بر قلب و مغز و جسم حمله می‌کند.»
«عشق وسیله‌ای است که تمام دردسرهای کوچک را به یک دردسر بزرگ تبدیل می‌کند.»
«عملی اگر کاشتید، عادتی درو خواهید کرد. عادتی اگر کاشتید، اخلاقی درو خواهید کرد. اخلاقی اگر کاشتید، سرنوشتی درو خواهید کرد.»
«فرصت بدی‌کردن در هر روز، صدها بار به دست می‌آید و فرصت خوبی‌کردن در هر سال، یک بار.»
«قلم روزنامه‌نگار مانند تیشه‌ای است که نمی‌شود آن را شکست؛ این تیشه بدان منظور ساخته شده‌است که دنیای قدیم را ویران کند و دنیای تازه‌ای به وجود آورد.»
«کار و کوشش ما را از سه شر بزرگ می‌رهاند: ملالت و دل‌سردی، رذیلت و تباهی و فقر و نیازمندی. در هر جامعه‌ای که کارها بر اساس استعدادها تقسیم نشود، درواقع همه بی‌کارند.»
«کتاب بر دنیای مدنیت فرمان‌روایی می‌کند.»
«کسانی که از حیث استعداد و قریحه مافوق دیگران هستند، غالبأ به خطا و تقصیر نزدیک ترند، زیرا هیچ علتی ندارد که استعداد، اشخاص را مافوق بشر قرار دهد.»
«کسی که از مرگ می‌ترسد، از زندگی هم می‌ترسد.»
«گل را می‌توان زیر پا له کرد ولی بوی عطر آن را نمی‌توان در فضا کشت.»
«ما همه کودکانی هستیم که به خواب می‌رویم، رؤیای سعادت می‌بینیم و چون بیدار می‌شویم بجز تیره روزی تعبیری نمی‌یابیم.»
«مشغول‌نبودن با زنده‌نبودن یکی است.»
«من دشمن تو و عقاید تو هستم اما آماده‌ام در راه آزادی عقیده‌ات جان خود را فدا کنم.»
«مورخ باید سیر فکر بشر را که در عالم نظم غیر قابل اجتناب و به خود واگذار شده، تعقیب کند.»
«میهن ما برای ارواح پاک چه سرزمین مقدسی است.»
«نیش‌های چند مگس هرگز اسب چابک را از تاختن باز نمی‌دارد.»
«وقتی جامعه‌ای دارای فضیلت اخلاقی است که قانون همهٔ افراد جامعه را با یک چوب براند.»
«وقتی که مسأله پول پیش می‌آید، همه پیرو یک کیش و آئین می‌شوند.»
«هرچه بیشتر فکر می‌کنیم بهتر می‌فهمیم که هیچ نمی‌دانیم.»
«هرچه عده متأهل‌ها زیادتر گردد، جنایت کم‌تر خواهد شد.»
«هرشخصی دو بار می‌میرد، یک بار آنگاه که عشق از دلش می‌رود و بار دیگر زمانی که زندگی را بدرود می‌گوید، اما وداع با زندگی در برابر مرگ عشق، ناچیز است.»
«هرگونه نوشته‌ای خوب است جز آنچه ملال‌آور باشد.»
«هروقت احساس می‌کنم که درد و رنج و بیماری می‌خواهد مرا رنجه کند و آزار دهد، به کار پناه می‌برم. کار، بهترین درمان دردهای من است.»
«همهٔ ما، در یک مذهب مشترک هستیم و آن هم ثروت است.»

[ویرایش] پیوند به بیرون

ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ

ولتر
دارد.

این نوشتار ناتمام است. با گسترش آن به ویکی‌گفتاورد کمک کنید.

برگرفته از «http://fa.wikiquote.org/wiki/ÙÙØªØ±»

رده‌های صفحه: نوشتارهای ناتمام | نویسندگان | فیلسوفان

بازدیدها

ابزارهای شخصی

ورود به سیستم / ایجاد حساب کاربری

پیوندهای ویکی‌گفتاورد

جستجو

جعبه‌ابزار

tazehaa — Sat, 03 Nov 2007 05:48:03 GMT

ولتر

از ویکی‌گفتاورد

پرش به: ناوبری, جستجو

آن‌که انتظار دارد هر چهار فصل سال بهار باشد، نه خود را می‌شناسد، نه طبیعت را و نه زندگی را - فرانسوا ولتر

فرانسوا ولتر نویسنده و فیلسوف فرانسوی، زادروز: (۱۶۹۴ - ۱۷۷۸ میلادی)

[ویرایش] دارای منبع

«آدم باید اول انسان باشد بعد دکتر.»
- مردی با چهل سکه
«پاپ می‌میرد اما دستگاه او پابرجاست.»
- نامه‌های آمابدز
«تصادف، کلمه‌ای است بی‌معنی، هیچ چیز بدون دلیل به وجود نمی‌آید.»
- لغت‌نامه فلسفی
«جنگ تهاجمی، جنگ وحشی‌ها است؛ آن‌که از خود دفاع می‌کند، محق است.»
- مردی با چهل سکه
«دو چیز برای من به معنای زندگی است: آزادی و بانویی را که دوست دارم.»
- هورون صادق
«دوستی ازدواج دو روح است و در آن متارکه و طلاق جایز نیست.»
- لغت‌نامه فلسفی
«زمان همه زخم‌ها را التیام می‌بخشد.»
- هورون صادق
«زهد و عفاف در قلب نشسته‌است، نه جای دیگر.»
- نامه‌های آمابدز
«سرزمینی در جهان نیست که عشق، از عاشقان شاعر نسازد.»
- هورون صادق
«کتاب‌های مفید، آن‌هایی هستند که خواننده را تشویق به تکمیل آن کند.»
- لغت‌نامه فلسفی
«ما فقیر هستیم اما خوش‌سلیقه‌ایم.»
- مردی با چهل سکه
«یکی از دلایل جدیدی که موجب فقر ما است، احتیاجات جدید ما است.»
- مردی با چهل سکه

[ویرایش] بدون منبع

«آخرین درجه فساد، به کار بردن قوانین برای ظلم است.»
«آدمی هرگز بدکار و خبیث به دنیا نمی‌آید. بدکاری و خباثت نیز بیماری عارضی است.»
«آنچه که در یک شب نمایش می‌آموزیم، از عهده یک کتاب بزرگ بیرون است.»
«آن که انتظار دارد هر چهار فصل سال بهار باشد، نه خود را می‌شناسد، نه طبیعت را و نه زندگی را.»
«آیا در دنیا کسی آنقدر عاقل است که از تجارب دیگران عبرت گیرد؟»
«اختیار افکار ما نیز در دست خودمان نیست زیرا تقریبأ همیشه بی‌اختیار فکر می‌کنیم.»
«از روی سؤال‌های شخص، بهتر از جواب‌های او می‌توانید در باره‌اش قضاوت کنید.»
«افرادی که بزرگ‌ترین خدمت را به علم و فرهنگ نموده‌اند، نویسندگان و محققانی بوده‌اند که در انزوا می‌زیسته‌اند و هرگز در مباحثات دانشگاهی شرکت نکرده و حقایق صد در صد اثبات نشده را در آکادمی‌ها ابراز نداشته‌اند.»
«اگر بر ناتوان خشمگین شوی دلیل بر این است که قوی نیستی.»
«اگر می‌خواهید غنی شوید، از هوای نفس بکاهید.»
«انسان در لحظه تصمیم‌گیری اگر آزاد باشد، آزاد است.»
«بدبختانه هموطنان ما، آن‌ها‌یی که در راه‌های صاف و کوبیده شده راه می‌روند، طوری ساخته شده‌اند که پیوسته در مسیر کسانی که می‌کوشند راه جدیدی باز کنند، سنگ می‌اندازند.»
«برای آن که بتوان خوب نوشت، باید در یک کشور آزاد زندگی کرد.»
«بر سر دوراهی‌های زندگی گاهی اتفاق می‌افتد که عاطفه و وظیفه با هم تماس پیدا می‌کنند، کسانی که از عاطفه پیروی نمایند، همیشه از خود مسرور و مشعوفند، ولی مردمی که در این قبیل مراحل، تبعیت عقل و وجدان را ترجیح داده و انجام وظیفه نمایند، غالبأ از کرده خود منفعل و نادمند.»
«برگ‌های کتاب به منزله بال‌هایی هستند که روح ما را به عالم روشنایی پرواز می‌دهند.»
«بگذار که دوستی کم‌کم به اوج خود برسد، اگر این رسیدن برق‌آسا باشد، ناگهان از نفس می‌افتد و متوقف می‌شود.»
«بهترین راه برای جلب نیکی، رفع بدی است.»
«پیوند عشق حقیقی حتی با مرگ گسیخته نمی‌شود، چه رسد به دوری.»
«تاریخ فقط تصویر جنایات و تیره‌بختی‌های بشر است.»
«تصور می‌کنم اگر کسی روزی یک ربع ساعت فقط در فکر زندگی خود باشد و بیندیشد که آن را اصلاح کند، هرماه زندگی او بهتر از ماه قبل خواهد شد.»
«تمام تعقلات و اندیشه‌های مرد به یک محبت زن نمی‌ارزد.»
«تمام هنرها برادر یکدیگرند، هریک از هنرها بر هنرهای دیگر روشنایی می‌افکند.»
«تمام مردم آزادی را دوست می‌دارند ولی مهارت عجیبی در معدوم کردن آن به کار می‌برند.»
«چرب زبانان اغلب نیتی ناپاک در قلب می‌پرورانند.»
«حقایق را بگویید و مردم را آگاه سازید، هرچند مطمئن باشید که کشته خواهید شد.»
«حقیقت را عزیز دار ولی اشتباه را عفو کن.»
«حکومت کشوری که در آن تکدی به صورت حرفه در آید، بد و فاسد است.»
«خانم! زیبایی شما فقط چشم را لذت می‌بخشد، اما زیبایی اخلاق و فهم شما، روح را نوازش می‌دهد.»
«خدا، امید و خواب را برای جبران غم‌های زندگی به ما ارزانی داشته‌است.»
«خطاهای بشری، اول رهگذر است و بعد میهمان، چندی نمی‌گذرد که صاحب‌خانه می‌شود.»
«خوشبختی خانوادگی طولانی‌ترین و محکم‌ترین و شیرین‌ترین سعادت‌هاست.»
«خوشبختی در دنیا وجود ندارد، زندگی ما عبارت است از محاکمه یا تنبیه کردن و یا پاداش گرفتن و یا انجام اعمال احتیاطی.»
«خوشبختی کالایی است که طبیعت، آن را به قیمت بسیار گران به ما می‌فروشد.»
«در این دنیا هیچ کس نمی‌داند که در پشت پرده ظاهری حوادث، چه‌ها می‌گذرد، برمن امروز به خوبی ثابت شده که در باره هیچ چیز به استناد ظواهر نباید قضاوت کرد.»
«در بازی زندگی، انسان ابتدا گول‌خور است و در پایان، گول‌زن؛ به عبارت دیگر او بره به دنیا می‌آید و روباه از دنیا می‌رود.»
«در قسمت نخست عمرمان سلامتی خود را صرف به دست آوردن پول می‌کنیم در قسمت آخر پول به دست آمده را خرج به دست آوردن سلامتی از کف رفته می‌کنیم و در فاصلهٔ این دو پول و سلامتی خود را هدر می‌دهیم.»
«دوست مثل درشکه در روز بارانی، کمیاب است.»
«زندگی مانند کودکی است که اگر می‌خواهید به خواب نرود، پیوسته باید او را سرگرم داشت.»
«سعادت جز رؤیا چیز دیگری نیست، فقط ظاهرأ حقیقت دارد، چه وقتی انسان می‌خواهد مقدار زندگی را حساب کند نباید اندازه لذات را بسنجد بلکه باید تألماتی را که از آنها رهایی یافته‌است در نظر بگیرد.»
«سعادت، مثل هر فضیلتی از دو چیز به وجود می‌آید، صرفه‌جویی و کوشش.»
«سعادت وکامیابی در زندگانی تابع حوادث نیست، بلکه از خود ما منشاء می‌گیرد.»
«شک، حالت مطبوعی نیست ولی ادعای یقین، مسخره آمیز است.»
«شهوات و امیال چون نسیمی هستند که در بادبان کشتی افتاده و به حرکتش در می‌آورد، صحیح است که افراط در آن، سبب غرق کشتی می‌شود لیکن بی‌وجود آن کشتی را یارای حرکت نیست، هرچیزی در این جهان، خطرناک و درعین حال لازم است.»
«شیرین‌ترین چیز در زندگی، عشق زن پاک‌دل به شوهرش می‌باشد.»
«عشق قوی‌ترین سپاه‌است زیرا در یک لحظه بر قلب و مغز و جسم حمله می‌کند.»
«عشق وسیله‌ای است که تمام دردسرهای کوچک را به یک دردسر بزرگ تبدیل می‌کند.»
«عملی اگر کاشتید، عادتی درو خواهید کرد. عادتی اگر کاشتید، اخلاقی درو خواهید کرد. اخلاقی اگر کاشتید، سرنوشتی درو خواهید کرد.»
«فرصت بدی‌کردن در هر روز، صدها بار به دست می‌آید و فرصت خوبی‌کردن در هر سال، یک بار.»
«قلم روزنامه‌نگار مانند تیشه‌ای است که نمی‌شود آن را شکست؛ این تیشه بدان منظور ساخته شده‌است که دنیای قدیم را ویران کند و دنیای تازه‌ای به وجود آورد.»
«کار و کوشش ما را از سه شر بزرگ می‌رهاند: ملالت و دل‌سردی، رذیلت و تباهی و فقر و نیازمندی. در هر جامعه‌ای که کارها بر اساس استعدادها تقسیم نشود، درواقع همه بی‌کارند.»
«کتاب بر دنیای مدنیت فرمان‌روایی می‌کند.»
«کسانی که از حیث استعداد و قریحه مافوق دیگران هستند، غالبأ به خطا و تقصیر نزدیک ترند، زیرا هیچ علتی ندارد که استعداد، اشخاص را مافوق بشر قرار دهد.»
«کسی که از مرگ می‌ترسد، از زندگی هم می‌ترسد.»
«گل را می‌توان زیر پا له کرد ولی بوی عطر آن را نمی‌توان در فضا کشت.»
«ما همه کودکانی هستیم که به خواب می‌رویم، رؤیای سعادت می‌بینیم و چون بیدار می‌شویم بجز تیره روزی تعبیری نمی‌یابیم.»
«مشغول‌نبودن با زنده‌نبودن یکی است.»
«من دشمن تو و عقاید تو هستم اما آماده‌ام در راه آزادی عقیده‌ات جان خود را فدا کنم.»
«مورخ باید سیر فکر بشر را که در عالم نظم غیر قابل اجتناب و به خود واگذار شده، تعقیب کند.»
«میهن ما برای ارواح پاک چه سرزمین مقدسی است.»
«نیش‌های چند مگس هرگز اسب چابک را از تاختن باز نمی‌دارد.»
«وقتی جامعه‌ای دارای فضیلت اخلاقی است که قانون همهٔ افراد جامعه را با یک چوب براند.»
«وقتی که مسأله پول پیش می‌آید، همه پیرو یک کیش و آئین می‌شوند.»
«هرچه بیشتر فکر می‌کنیم بهتر می‌فهمیم که هیچ نمی‌دانیم.»
«هرچه عده متأهل‌ها زیادتر گردد، جنایت کم‌تر خواهد شد.»
«هرشخصی دو بار می‌میرد، یک بار آنگاه که عشق از دلش می‌رود و بار دیگر زمانی که زندگی را بدرود می‌گوید، اما وداع با زندگی در برابر مرگ عشق، ناچیز است.»
«هرگونه نوشته‌ای خوب است جز آنچه ملال‌آور باشد.»
«هروقت احساس می‌کنم که درد و رنج و بیماری می‌خواهد مرا رنجه کند و آزار دهد، به کار پناه می‌برم. کار، بهترین درمان دردهای من است.»
«همهٔ ما، در یک مذهب مشترک هستیم و آن هم ثروت است.»

[ویرایش] پیوند به بیرون

ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ

ولتر
دارد.

این نوشتار ناتمام است. با گسترش آن به ویکی‌گفتاورد کمک کنید.

برگرفته از «http://fa.wikiquote.org/wiki/ÙÙØªØ±»

رده‌های صفحه: نوشتارهای ناتمام | نویسندگان | فیلسوفان

بازدیدها

ابزارهای شخصی

ورود به سیستم / ایجاد حساب کاربری

پیوندهای ویکی‌گفتاورد

جستجو

جعبه‌ابزار

tazehaa — Sat, 03 Nov 2007 05:47:21 GMT

آرتور شوپنهاور

از ویکی‌گفتاورد

پرش به: ناوبری, جستجو

آرتور شوپنهاور

آرتور شوپنهاور (۱۷۸۸ - ۱۸۶۰)، فیلسوف آلمانی.

فهرست مندرجات

[مخفی شود]

[ویرایش] دارای منبع

«آیا جهالت نیست که آدمی ساعات شیرین امروز را فدای روزهای آینده نماید.»
- Aphorismen zur Lebensweisheit
«ازدواج‌کردن، نصف‌کردن حقوق و دو برابرکردن وظایف است.»
- The World as Will and Representation، جلد دوم، صفحهٔ ۱۸۱۹.
«ازدواج یعنی با چشمان بسته، به‌امید گرفتن یک مارماهی، دست فروبردن در جوالی پر از مار.»
- Über die Weiber , 1851
«اما چنین خدائی، یهوه که برای تفریح و از روی عمد، این جهان فقر و درد و رنج را می‌آفریند و به‌عمل خود نیز می‌بالد و می‌گوید:- "...و همانا بسیار نیکو بود.." (سِفرِ پیدایش- ۱، ۳۱)- غیر قابل تحمل است.»
- Die Welt als Wille und Vorstellung - مقدمه جلد اول
«انسان در حقیقت حیوانی وحشی و تنفرانگیز است که ما او را فقط در حالت رام و مهار شده می شناسیم، این حالت را تمدن نامیده‌اند.»
- Parerga und Paralipomena, 1851
«با مصلحت دیگران ازدواج کردن، در جهنم زیستن است.»
- Über die Weiber, 1851
«زندگی کوتاه است و حقیقت دوردست و طولانی است؛ بیایید حقیقت را بگوییم.»
- The World as Will and Representation، جلد یک، مقدمه.
«زندگی‌نامه انسان عبارت است از: مدهوش از امیدها و آرزوها، پای‌کوبان به‌آغوش مرگ پناه بردن.»
- Die Welt als Wille und Vorstellung, 1844
«صبح را [برای خود] با دیر بیدارشدن کوتاه نکنید؛ به‌صبح مانند پنجمین عنصر حیات بنگرید که قدری نیز مقدس است.»
- Counsels and Maxims، فصل دوم.
«عشق و عاشقی هرچند اثیری و پراحساس ابراز گردد، بازهم ریشه در شهوت دارد و بس.»
- Über die Weiber , 1851
«مغز فکر می‌کند، مانند معده که غذا را هضم می‌کند.»
- Aphorismen zur Lebensweisheit
«نان روزانه استادان فلسفه، لقمه‌فطیر ترشیده‌ای بیش نیست.»
- Einige Worte über den Pantheismus
«هدف نهائی از سرودن اشعار و نشر افکار، کوششی است آگاهانه تا سری بزرگ را بر روی تنه انسان های کوچک قرار دهند؛ پس چندان جای تعجب نیست اگر نتیجه نمی‌بخشد.»
- Den Intellekt überhaupt und in jeder Beziehung betreffende Gedanken
« همه آرزوها از نیاز سرچشمه می‌گیرد، یعنی از کمبودها و از رنج‌ها.»
- Welt und Mensch II, S. 230ff
«همه‌چیز! آری، همه‌چیز را یک انسان می‌تواند فراموش کند، اما خود را، وجود خویشتن خود را، هرگز.»
- Aphorismen zur Lebensweisheit
«یک انسان معمولی، کالای تولیدی کارخانه طبیعت است.»
- Welt als Wille, I, 220

[ویرایش] بدون منبع

«آرزوی تجدید حیات آدمی یک آرزوی ابلهانه است زیرا به‌وجود آمدن انسان یک اشتباه و یک حادثه غم‌انگیز است که بهتر است اساسأ تجدید نشود.»
«آن که از انجام عملی پشیمان می‌شود، دوبرابر بدبخت است و دوبار ضعف از خود نشان داده است.»
«اسرار شخص ، حال زندانیانی را دارند که چون رها شوند، تسلط بر آنها غیر ممکن است.»
«اشخاصی که هرگز وقت ندارند، آن‌هائی هستند که کمتر کار می‌کنند.»
«انسان باید مانند اقلیت فکر کند و مثل اکثریت سخن گوید.»
«تجربه نشان داده است که افرادی که دارای نبوغ هنری فوق‌العاده بوده‌اند در ریاضیات استعداد نداشته‌اند هیچ‌کس نمی‌تواند در هر‌دو رشته ممتاز گردد.»
«ترسو و بزدل هرروز چندین‌بار می‌میرد و باز زنده می‌شود.»
«تسلیم و رضا در برابر حوادث علاج ناپذیر، مهمترین توشه سفر زندگی است.»
«تندرستی اگر ناقص باشد لذت این جهان همچون نوشابه‌های گوارا است که با دهان آلوده به‌سم نوشیده شود.»
«تنها ماندن، سرنوشت تمام راه‌های بزرگ است، این سرنوشتی است که اغلب بر آن تأسف می‌خورند، من باید بگویم که از سرنوشت‌های دیگر اسف‌انگیزتر نیست.»
«جمال اگرچه مایه شرافت است ولی مقرون به‌هزاران شر و آفت است.»
«جمع مال، تحصیل کامیابی، کسب دانش و شهرت، هیچ‌کدام با تندرستی برابری نمی‌کند، برای حفظ تندرستی باید از هرچیز که برای تندرستی مضر است پرهیز کرد، مخصوصأ از شهوت رانی.»
«در درون ما دوزخی وجود دارد که نام آن شهوت و معمولأ خود را در قالب عقل و هوش و فلسفه جلوه‌گر می‌سازد.»
«در نثر آن‌چه زائد است، فاسد است.»
«ذخایری که انسان در وجود خود همراه دارد اساس و شالوده خوشی و نیک‌بختی است.»
«رمان نوع عالی، رمانی است که بیشتر از حیات درونی حکایت می‌کند و کمتر به‌زندگی خارجی توجه می‌نماید.»
«سگ‌ها به‌زحمت لطف و احسان زیاد را تحمل می‌کنند و انسان خیلی کمتر از آن‌ها.»
«شجاعت پس از احتیاط یکی از شرایط مهم سعادت است.»
«کسی‌که شاد و خندان است همیشه وسیله شادی و خنده را پیدا می‌کند.»
«ما ندرتأ در باره آنچه که داریم فکر می‌کنیم، درحالیکه پیوسته در اندیشه چیزهائی هستیم که نداریم.»
«ما همواره سعی می‌کنیم خود را از الم برهانیم، اما تمام مساعی ما جز به‌یک نتیجه منجر نمی‌شود و آن این است که دردهای خود را تغییر دهیم.»
«مردان بزرگ مانند عقاب هستند و آشیانه خود را روی قله بلند تنهائی می‌سازند.»
«مردم فرومایه از اشتباهات و لغزش‌های اشخاص بزرگ لذت فراوان می‌برند.»
«ممکن است مردم در مورد مسائل مربوط به‌دیگران درست قضاوت کنند ولی در مسائل مربوط به‌خودشان به‌خطا روند زیرا در موقع قضاوت در امور خودمان"اراده " به‌فعالیت می‌پردازد و "عقل" را از کار می‌اندازد لذا شخص باید با دوست خود مشورت کند»
«من دنیای پر از شیر و عسل را دوست نمی‌دارم من دنیای کوچک و گرمی را دوست دارم که خودم با دست خود آن را ساخته باشم.»
«منظره پسر جوان و دختر جوانی که برای نخستین بار یکدیگر را ملاقات می‌کنند، تماشائی و قابل توجه است.»
«نادان‌ترین افراد کسانی هستند که به‌مصلحت دیگران ازدواج می‌کنند.»
«نخستین و مهمترین عوامل نیک‌بختی انسان عبارت است از خلق و خوی خود او.»
«نوابغ برخلاف اشخاص عادی تنها در فکر خود نیستند و منافع شخصی را در نظر نمی‌گیرند بدین جهت در آثار نوابغ همیشه نظریاتی دیده می‌شود که دارای جنبه کلی و جهانی است و از حدود زمان فراتر می‌رود.»
«نیمه اول زندگی تلاش است و کوشش برای یافتن خوشبختی و نیمه دوم احساس دردناکی آلوده با بیم و ترس.»
«وقایع خوش زندگی مثل درختان سبز و خرمی است که وقتی که از دور نظاره‌شان می‌کنیم خیلی زیبا به‌نظر می‌رسند ولی به‌مجرد این که نزدیکشان شده و در داخلشان می‌رویم زیبائیشان هم از بین می‌رود، شما در این موقع نمی‌توانید بفهمید زیبائیشان به‌کجا رفته، آن‌چه می‌بینید چند درخت خواهد بود و بس.»
« هر جدائی یک‌نوع مرگ است و هر ملاقات یک‌نوع رستاخیز.»
«هر کتابی که به‌خواندنش می‌ارزد باید در آن واحد دوبار خوانده شود، رعایت دستور فوق دو علت دارد یکی این‌که در مطالعه دوم، قسمت‌های مختلف کتاب بهتر درک می‌شود و قسمت آغاز کتاب موقعی نیک فهمیده می‌شود که از پایان آن نیز مطلع باشیم و دیگر این‌که در این دو مطالعه وضع روحی ما یکسان نیست، در مطالعه دوم ما نظر تازه‌ای نسبت به هر قسمت پیدا کرده و طور دیگر تحت تأثیر آن کتاب قرار می‌گیریم.»
«هرکس حیطه دیدگاه خود را حدود عالم می‌انگارد.»
«هنر نوعی رستگاری است، ما را از خواستن ، یعنی درد و رنج آزادی می‌بخشد، تصاویر زندگانی را دلربا می‌کند.»

[ویرایش] منسوب

«خوشحالی، تکرار حس لذت است.»
«هر ملتی دیگر ملت‌ها را ریشخند می‌کند و همه‌شان حق دارند.»

[ویرایش] دربارهٔ شوپنهاور

«آرتور، پسر این خانم (یوهانا شوپنهاور)، روزی شهره جهان خواهد شد.»
- پیشگویی گوته
«همیشه بنظر می‌رسد کانت و برکلی متفکرین ژرف‌‌‌نگری باشند اما وقتی شوپنهاور را می‌خوانید بنظر می‌رسد از همان ابتدا به عمیق‌ترینِ لایه‌ها می‌نگرید

tazehaa — Sat, 03 Nov 2007 05:46:00 GMT

آرتور شوپنهاور

از ویکی‌گفتاورد

پرش به: ناوبری, جستجو

آرتور شوپنهاور

آرتور شوپنهاور (۱۷۸۸ - ۱۸۶۰)، فیلسوف آلمانی.

فهرست مندرجات

[مخفی شود]

[ویرایش] دارای منبع

«آیا جهالت نیست که آدمی ساعات شیرین امروز را فدای روزهای آینده نماید.»
- Aphorismen zur Lebensweisheit
«ازدواج‌کردن، نصف‌کردن حقوق و دو برابرکردن وظایف است.»
- The World as Will and Representation، جلد دوم، صفحهٔ ۱۸۱۹.
«ازدواج یعنی با چشمان بسته، به‌امید گرفتن یک مارماهی، دست فروبردن در جوالی پر از مار.»
- Über die Weiber , 1851
«اما چنین خدائی، یهوه که برای تفریح و از روی عمد، این جهان فقر و درد و رنج را می‌آفریند و به‌عمل خود نیز می‌بالد و می‌گوید:- "...و همانا بسیار نیکو بود.." (سِفرِ پیدایش- ۱، ۳۱)- غیر قابل تحمل است.»
- Die Welt als Wille und Vorstellung - مقدمه جلد اول
«انسان در حقیقت حیوانی وحشی و تنفرانگیز است که ما او را فقط در حالت رام و مهار شده می شناسیم، این حالت را تمدن نامیده‌اند.»
- Parerga und Paralipomena, 1851
«با مصلحت دیگران ازدواج کردن، در جهنم زیستن است.»
- Über die Weiber, 1851
«زندگی کوتاه است و حقیقت دوردست و طولانی است؛ بیایید حقیقت را بگوییم.»
- The World as Will and Representation، جلد یک، مقدمه.
«زندگی‌نامه انسان عبارت است از: مدهوش از امیدها و آرزوها، پای‌کوبان به‌آغوش مرگ پناه بردن.»
- Die Welt als Wille und Vorstellung, 1844
«صبح را [برای خود] با دیر بیدارشدن کوتاه نکنید؛ به‌صبح مانند پنجمین عنصر حیات بنگرید که قدری نیز مقدس است.»
- Counsels and Maxims، فصل دوم.
«عشق و عاشقی هرچند اثیری و پراحساس ابراز گردد، بازهم ریشه در شهوت دارد و بس.»
- Über die Weiber , 1851
«مغز فکر می‌کند، مانند معده که غذا را هضم می‌کند.»
- Aphorismen zur Lebensweisheit
«نان روزانه استادان فلسفه، لقمه‌فطیر ترشیده‌ای بیش نیست.»
- Einige Worte über den Pantheismus
«هدف نهائی از سرودن اشعار و نشر افکار، کوششی است آگاهانه تا سری بزرگ را بر روی تنه انسان های کوچک قرار دهند؛ پس چندان جای تعجب نیست اگر نتیجه نمی‌بخشد.»
- Den Intellekt überhaupt und in jeder Beziehung betreffende Gedanken
« همه آرزوها از نیاز سرچشمه می‌گیرد، یعنی از کمبودها و از رنج‌ها.»
- Welt und Mensch II, S. 230ff
«همه‌چیز! آری، همه‌چیز را یک انسان می‌تواند فراموش کند، اما خود را، وجود خویشتن خود را، هرگز.»
- Aphorismen zur Lebensweisheit
«یک انسان معمولی، کالای تولیدی کارخانه طبیعت است.»
- Welt als Wille, I, 220

[ویرایش] بدون منبع

«آرزوی تجدید حیات آدمی یک آرزوی ابلهانه است زیرا به‌وجود آمدن انسان یک اشتباه و یک حادثه غم‌انگیز است که بهتر است اساسأ تجدید نشود.»
«آن که از انجام عملی پشیمان می‌شود، دوبرابر بدبخت است و دوبار ضعف از خود نشان داده است.»
«اسرار شخص ، حال زندانیانی را دارند که چون رها شوند، تسلط بر آنها غیر ممکن است.»
«اشخاصی که هرگز وقت ندارند، آن‌هائی هستند که کمتر کار می‌کنند.»
«انسان باید مانند اقلیت فکر کند و مثل اکثریت سخن گوید.»
«تجربه نشان داده است که افرادی که دارای نبوغ هنری فوق‌العاده بوده‌اند در ریاضیات استعداد نداشته‌اند هیچ‌کس نمی‌تواند در هر‌دو رشته ممتاز گردد.»
«ترسو و بزدل هرروز چندین‌بار می‌میرد و باز زنده می‌شود.»
«تسلیم و رضا در برابر حوادث علاج ناپذیر، مهمترین توشه سفر زندگی است.»
«تندرستی اگر ناقص باشد لذت این جهان همچون نوشابه‌های گوارا است که با دهان آلوده به‌سم نوشیده شود.»
«تنها ماندن، سرنوشت تمام راه‌های بزرگ است، این سرنوشتی است که اغلب بر آن تأسف می‌خورند، من باید بگویم که از سرنوشت‌های دیگر اسف‌انگیزتر نیست.»
«جمال اگرچه مایه شرافت است ولی مقرون به‌هزاران شر و آفت است.»
«جمع مال، تحصیل کامیابی، کسب دانش و شهرت، هیچ‌کدام با تندرستی برابری نمی‌کند، برای حفظ تندرستی باید از هرچیز که برای تندرستی مضر است پرهیز کرد، مخصوصأ از شهوت رانی.»
«در درون ما دوزخی وجود دارد که نام آن شهوت و معمولأ خود را در قالب عقل و هوش و فلسفه جلوه‌گر می‌سازد.»
«در نثر آن‌چه زائد است، فاسد است.»
«ذخایری که انسان در وجود خود همراه دارد اساس و شالوده خوشی و نیک‌بختی است.»
«رمان نوع عالی، رمانی است که بیشتر از حیات درونی حکایت می‌کند و کمتر به‌زندگی خارجی توجه می‌نماید.»
«سگ‌ها به‌زحمت لطف و احسان زیاد را تحمل می‌کنند و انسان خیلی کمتر از آن‌ها.»
«شجاعت پس از احتیاط یکی از شرایط مهم سعادت است.»
«کسی‌که شاد و خندان است همیشه وسیله شادی و خنده را پیدا می‌کند.»
«ما ندرتأ در باره آنچه که داریم فکر می‌کنیم، درحالیکه پیوسته در اندیشه چیزهائی هستیم که نداریم.»
«ما همواره سعی می‌کنیم خود را از الم برهانیم، اما تمام مساعی ما جز به‌یک نتیجه منجر نمی‌شود و آن این است که دردهای خود را تغییر دهیم.»
«مردان بزرگ مانند عقاب هستند و آشیانه خود را روی قله بلند تنهائی می‌سازند.»
«مردم فرومایه از اشتباهات و لغزش‌های اشخاص بزرگ لذت فراوان می‌برند.»
«ممکن است مردم در مورد مسائل مربوط به‌دیگران درست قضاوت کنند ولی در مسائل مربوط به‌خودشان به‌خطا روند زیرا در موقع قضاوت در امور خودمان"اراده " به‌فعالیت می‌پردازد و "عقل" را از کار می‌اندازد لذا شخص باید با دوست خود مشورت کند»
«من دنیای پر از شیر و عسل را دوست نمی‌دارم من دنیای کوچک و گرمی را دوست دارم که خودم با دست خود آن را ساخته باشم.»
«منظره پسر جوان و دختر جوانی که برای نخستین بار یکدیگر را ملاقات می‌کنند، تماشائی و قابل توجه است.»
«نادان‌ترین افراد کسانی هستند که به‌مصلحت دیگران ازدواج می‌کنند.»
«نخستین و مهمترین عوامل نیک‌بختی انسان عبارت است از خلق و خوی خود او.»
«نوابغ برخلاف اشخاص عادی تنها در فکر خود نیستند و منافع شخصی را در نظر نمی‌گیرند بدین جهت در آثار نوابغ همیشه نظریاتی دیده می‌شود که دارای جنبه کلی و جهانی است و از حدود زمان فراتر می‌رود.»
«نیمه اول زندگی تلاش است و کوشش برای یافتن خوشبختی و نیمه دوم احساس دردناکی آلوده با بیم و ترس.»
«وقایع خوش زندگی مثل درختان سبز و خرمی است که وقتی که از دور نظاره‌شان می‌کنیم خیلی زیبا به‌نظر می‌رسند ولی به‌مجرد این که نزدیکشان شده و در داخلشان می‌رویم زیبائیشان هم از بین می‌رود، شما در این موقع نمی‌توانید بفهمید زیبائیشان به‌کجا رفته، آن‌چه می‌بینید چند درخت خواهد بود و بس.»
« هر جدائی یک‌نوع مرگ است و هر ملاقات یک‌نوع رستاخیز.»
«هر کتابی که به‌خواندنش می‌ارزد باید در آن واحد دوبار خوانده شود، رعایت دستور فوق دو علت دارد یکی این‌که در مطالعه دوم، قسمت‌های مختلف کتاب بهتر درک می‌شود و قسمت آغاز کتاب موقعی نیک فهمیده می‌شود که از پایان آن نیز مطلع باشیم و دیگر این‌که در این دو مطالعه وضع روحی ما یکسان نیست، در مطالعه دوم ما نظر تازه‌ای نسبت به هر قسمت پیدا کرده و طور دیگر تحت تأثیر آن کتاب قرار می‌گیریم.»
«هرکس حیطه دیدگاه خود را حدود عالم می‌انگارد.»
«هنر نوعی رستگاری است، ما را از خواستن ، یعنی درد و رنج آزادی می‌بخشد، تصاویر زندگانی را دلربا می‌کند.»

[ویرایش] منسوب

«خوشحالی، تکرار حس لذت است.»
«هر ملتی دیگر ملت‌ها را ریشخند می‌کند و همه‌شان حق دارند.»

[ویرایش] دربارهٔ شوپنهاور

«آرتور، پسر این خانم (یوهانا شوپنهاور)، روزی شهره جهان خواهد شد.»
- پیشگویی گوته
«همیشه بنظر می‌رسد کانت و برکلی متفکرین ژرف‌‌‌نگری باشند اما وقتی شوپنهاور را می‌خوانید بنظر می‌رسد از همان ابتدا به عمیق‌ترینِ لایه‌ها می‌نگرید

tazehaa — Sat, 03 Nov 2007 05:45:19 GMT

آرتور شوپنهاور

از ویکی‌گفتاورد

پرش به: ناوبری, جستجو

آرتور شوپنهاور

آرتور شوپنهاور (۱۷۸۸ - ۱۸۶۰)، فیلسوف آلمانی.

فهرست مندرجات

[مخفی شود]

[ویرایش] دارای منبع

«آیا جهالت نیست که آدمی ساعات شیرین امروز را فدای روزهای آینده نماید.»
- Aphorismen zur Lebensweisheit
«ازدواج‌کردن، نصف‌کردن حقوق و دو برابرکردن وظایف است.»
- The World as Will and Representation، جلد دوم، صفحهٔ ۱۸۱۹.
«ازدواج یعنی با چشمان بسته، به‌امید گرفتن یک مارماهی، دست فروبردن در جوالی پر از مار.»
- Über die Weiber , 1851
«اما چنین خدائی، یهوه که برای تفریح و از روی عمد، این جهان فقر و درد و رنج را می‌آفریند و به‌عمل خود نیز می‌بالد و می‌گوید:- "...و همانا بسیار نیکو بود.." (سِفرِ پیدایش- ۱، ۳۱)- غیر قابل تحمل است.»
- Die Welt als Wille und Vorstellung - مقدمه جلد اول
«انسان در حقیقت حیوانی وحشی و تنفرانگیز است که ما او را فقط در حالت رام و مهار شده می شناسیم، این حالت را تمدن نامیده‌اند.»
- Parerga und Paralipomena, 1851
«با مصلحت دیگران ازدواج کردن، در جهنم زیستن است.»
- Über die Weiber, 1851
«زندگی کوتاه است و حقیقت دوردست و طولانی است؛ بیایید حقیقت را بگوییم.»
- The World as Will and Representation، جلد یک، مقدمه.
«زندگی‌نامه انسان عبارت است از: مدهوش از امیدها و آرزوها، پای‌کوبان به‌آغوش مرگ پناه بردن.»
- Die Welt als Wille und Vorstellung, 1844
«صبح را [برای خود] با دیر بیدارشدن کوتاه نکنید؛ به‌صبح مانند پنجمین عنصر حیات بنگرید که قدری نیز مقدس است.»
- Counsels and Maxims، فصل دوم.
«عشق و عاشقی هرچند اثیری و پراحساس ابراز گردد، بازهم ریشه در شهوت دارد و بس.»
- Über die Weiber , 1851
«مغز فکر می‌کند، مانند معده که غذا را هضم می‌کند.»
- Aphorismen zur Lebensweisheit
«نان روزانه استادان فلسفه، لقمه‌فطیر ترشیده‌ای بیش نیست.»
- Einige Worte über den Pantheismus
«هدف نهائی از سرودن اشعار و نشر افکار، کوششی است آگاهانه تا سری بزرگ را بر روی تنه انسان های کوچک قرار دهند؛ پس چندان جای تعجب نیست اگر نتیجه نمی‌بخشد.»
- Den Intellekt überhaupt und in jeder Beziehung betreffende Gedanken
« همه آرزوها از نیاز سرچشمه می‌گیرد، یعنی از کمبودها و از رنج‌ها.»
- Welt und Mensch II, S. 230ff
«همه‌چیز! آری، همه‌چیز را یک انسان می‌تواند فراموش کند، اما خود را، وجود خویشتن خود را، هرگز.»
- Aphorismen zur Lebensweisheit
«یک انسان معمولی، کالای تولیدی کارخانه طبیعت است.»
- Welt als Wille, I, 220

[ویرایش] بدون منبع

«آرزوی تجدید حیات آدمی یک آرزوی ابلهانه است زیرا به‌وجود آمدن انسان یک اشتباه و یک حادثه غم‌انگیز است که بهتر است اساسأ تجدید نشود.»
«آن که از انجام عملی پشیمان می‌شود، دوبرابر بدبخت است و دوبار ضعف از خود نشان داده است.»
«اسرار شخص ، حال زندانیانی را دارند که چون رها شوند، تسلط بر آنها غیر ممکن است.»
«اشخاصی که هرگز وقت ندارند، آن‌هائی هستند که کمتر کار می‌کنند.»
«انسان باید مانند اقلیت فکر کند و مثل اکثریت سخن گوید.»
«تجربه نشان داده است که افرادی که دارای نبوغ هنری فوق‌العاده بوده‌اند در ریاضیات استعداد نداشته‌اند هیچ‌کس نمی‌تواند در هر‌دو رشته ممتاز گردد.»
«ترسو و بزدل هرروز چندین‌بار می‌میرد و باز زنده می‌شود.»
«تسلیم و رضا در برابر حوادث علاج ناپذیر، مهمترین توشه سفر زندگی است.»
«تندرستی اگر ناقص باشد لذت این جهان همچون نوشابه‌های گوارا است که با دهان آلوده به‌سم نوشیده شود.»
«تنها ماندن، سرنوشت تمام راه‌های بزرگ است، این سرنوشتی است که اغلب بر آن تأسف می‌خورند، من باید بگویم که از سرنوشت‌های دیگر اسف‌انگیزتر نیست.»
«جمال اگرچه مایه شرافت است ولی مقرون به‌هزاران شر و آفت است.»
«جمع مال، تحصیل کامیابی، کسب دانش و شهرت، هیچ‌کدام با تندرستی برابری نمی‌کند، برای حفظ تندرستی باید از هرچیز که برای تندرستی مضر است پرهیز کرد، مخصوصأ از شهوت رانی.»
«در درون ما دوزخی وجود دارد که نام آن شهوت و معمولأ خود را در قالب عقل و هوش و فلسفه جلوه‌گر می‌سازد.»
«در نثر آن‌چه زائد است، فاسد است.»
«ذخایری که انسان در وجود خود همراه دارد اساس و شالوده خوشی و نیک‌بختی است.»
«رمان نوع عالی، رمانی است که بیشتر از حیات درونی حکایت می‌کند و کمتر به‌زندگی خارجی توجه می‌نماید.»
«سگ‌ها به‌زحمت لطف و احسان زیاد را تحمل می‌کنند و انسان خیلی کمتر از آن‌ها.»
«شجاعت پس از احتیاط یکی از شرایط مهم سعادت است.»
«کسی‌که شاد و خندان است همیشه وسیله شادی و خنده را پیدا می‌کند.»
«ما ندرتأ در باره آنچه که داریم فکر می‌کنیم، درحالیکه پیوسته در اندیشه چیزهائی هستیم که نداریم.»
«ما همواره سعی می‌کنیم خود را از الم برهانیم، اما تمام مساعی ما جز به‌یک نتیجه منجر نمی‌شود و آن این است که دردهای خود را تغییر دهیم.»
«مردان بزرگ مانند عقاب هستند و آشیانه خود را روی قله بلند تنهائی می‌سازند.»
«مردم فرومایه از اشتباهات و لغزش‌های اشخاص بزرگ لذت فراوان می‌برند.»
«ممکن است مردم در مورد مسائل مربوط به‌دیگران درست قضاوت کنند ولی در مسائل مربوط به‌خودشان به‌خطا روند زیرا در موقع قضاوت در امور خودمان"اراده " به‌فعالیت می‌پردازد و "عقل" را از کار می‌اندازد لذا شخص باید با دوست خود مشورت کند»
«من دنیای پر از شیر و عسل را دوست نمی‌دارم من دنیای کوچک و گرمی را دوست دارم که خودم با دست خود آن را ساخته باشم.»
«منظره پسر جوان و دختر جوانی که برای نخستین بار یکدیگر را ملاقات می‌کنند، تماشائی و قابل توجه است.»
«نادان‌ترین افراد کسانی هستند که به‌مصلحت دیگران ازدواج می‌کنند.»
«نخستین و مهمترین عوامل نیک‌بختی انسان عبارت است از خلق و خوی خود او.»
«نوابغ برخلاف اشخاص عادی تنها در فکر خود نیستند و منافع شخصی را در نظر نمی‌گیرند بدین جهت در آثار نوابغ همیشه نظریاتی دیده می‌شود که دارای جنبه کلی و جهانی است و از حدود زمان فراتر می‌رود.»
«نیمه اول زندگی تلاش است و کوشش برای یافتن خوشبختی و نیمه دوم احساس دردناکی آلوده با بیم و ترس.»
«وقایع خوش زندگی مثل درختان سبز و خرمی است که وقتی که از دور نظاره‌شان می‌کنیم خیلی زیبا به‌نظر می‌رسند ولی به‌مجرد این که نزدیکشان شده و در داخلشان می‌رویم زیبائیشان هم از بین می‌رود، شما در این موقع نمی‌توانید بفهمید زیبائیشان به‌کجا رفته، آن‌چه می‌بینید چند درخت خواهد بود و بس.»
« هر جدائی یک‌نوع مرگ است و هر ملاقات یک‌نوع رستاخیز.»
«هر کتابی که به‌خواندنش می‌ارزد باید در آن واحد دوبار خوانده شود، رعایت دستور فوق دو علت دارد یکی این‌که در مطالعه دوم، قسمت‌های مختلف کتاب بهتر درک می‌شود و قسمت آغاز کتاب موقعی نیک فهمیده می‌شود که از پایان آن نیز مطلع باشیم و دیگر این‌که در این دو مطالعه وضع روحی ما یکسان نیست، در مطالعه دوم ما نظر تازه‌ای نسبت به هر قسمت پیدا کرده و طور دیگر تحت تأثیر آن کتاب قرار می‌گیریم.»
«هرکس حیطه دیدگاه خود را حدود عالم می‌انگارد.»
«هنر نوعی رستگاری است، ما را از خواستن ، یعنی درد و رنج آزادی می‌بخشد، تصاویر زندگانی را دلربا می‌کند.»

[ویرایش] منسوب

«خوشحالی، تکرار حس لذت است.»
«هر ملتی دیگر ملت‌ها را ریشخند م
آرتور شوپنهاور
از ویکی‌گفتاورد

پرش به: ناوبری, جستجو

آرتور شوپنهاور

آرتور شوپنهاور (۱۷۸۸ - ۱۸۶۰)، فیلسوف آلمانی.
فهرست مندرجات
[مخفی شود]

۱ دارای منبع
۲ بدون منبع
۳ منسوب
۴ دربارهٔ شوپنهاور
۵ پیوند به بیرون
[ویرایش] دارای منبع
- «آیا جهالت نیست که آدمی ساعات شیرین امروز را فدای روزهای آینده نماید.»
  - Aphorismen zur Lebensweisheit
- «ازدواج‌کردن، نصف‌کردن حقوق و دو برابرکردن وظایف است.»
  - The World as Will and Representation، جلد دوم، صفحهٔ ۱۸۱۹.
- «ازدواج یعنی با چشمان بسته، به‌امید گرفتن یک مارماهی، دست فروبردن در جوالی پر از مار.»
  - Über die Weiber , 1851
- «اما چنین خدائی، یهوه که برای تفریح و از روی عمد، این جهان فقر و درد و رنج را می‌آفریند و به‌عمل خود نیز می‌بالد و می‌گوید:- "...و همانا بسیار نیکو بود.." (سِفرِ پیدایش- ۱، ۳۱)- غیر قابل تحمل است.»
  - Die Welt als Wille und Vorstellung - مقدمه جلد اول
- «انسان در حقیقت حیوانی وحشی و تنفرانگیز است که ما او را فقط در حالت رام و مهار شده می شناسیم، این حالت را تمدن نامیده‌اند.»
  - Parerga und Paralipomena, 1851
- «با مصلحت دیگران ازدواج کردن، در جهنم زیستن است.»
  - Über die Weiber, 1851
- «زندگی کوتاه است و حقیقت دوردست و طولانی است؛ بیایید حقیقت را بگوییم.»
  - The World as Will and Representation، جلد یک، مقدمه.
- «زندگی‌نامه انسان عبارت است از: مدهوش از امیدها و آرزوها، پای‌کوبان به‌آغوش مرگ پناه بردن.»
  - Die Welt als Wille und Vorstellung, 1844
- «صبح را [برای خود] با دیر بیدارشدن کوتاه نکنید؛ به‌صبح مانند پنجمین عنصر حیات بنگرید که قدری نیز مقدس است.»
  - Counsels and Maxims، فصل دوم.
- «عشق و عاشقی هرچند اثیری و پراحساس ابراز گردد، بازهم ریشه در شهوت دارد و بس.»
  - Über die Weiber , 1851
- «مغز فکر می‌کند، مانند معده که غذا را هضم می‌کند.»
  - Aphorismen zur Lebensweisheit
- «نان روزانه استادان فلسفه، لقمه‌فطیر ترشیده‌ای بیش نیست.»
  - Einige Worte über den Pantheismus
- «هدف نهائی از سرودن اشعار و نشر افکار، کوششی است آگاهانه تا سری بزرگ را بر روی تنه انسان های کوچک قرار دهند؛ پس چندان جای تعجب نیست اگر نتیجه نمی‌بخشد.»
  - Den Intellekt überhaupt und in jeder Beziehung betreffende Gedanken
- « همه آرزوها از نیاز سرچشمه می‌گیرد، یعنی از کمبودها و از رنج‌ها.»
  - Welt und Mensch II, S. 230ff
- «همه‌چیز! آری، همه‌چیز را یک انسان می‌تواند فراموش کند، اما خود را، وجود خویشتن خود را، هرگز.»
  - Aphorismen zur Lebensweisheit
- «یک انسان معمولی، کالای تولیدی کارخانه طبیعت است.»
  - Welt als Wille, I, 220
[ویرایش] بدون منبع
- «آرزوی تجدید حیات آدمی یک آرزوی ابلهانه است زیرا به‌وجود آمدن انسان یک اشتباه و یک حادثه غم‌انگیز است که بهتر است اساسأ تجدید نشود.»
- «آن که از انجام عملی پشیمان می‌شود، دوبرابر بدبخت است و دوبار ضعف از خود نشان داده است.»
- «اسرار شخص ، حال زندانیانی را دارند که چون رها شوند، تسلط بر آنها غیر ممکن است.»
- «اشخاصی که هرگز وقت ندارند، آن‌هائی هستند که کمتر کار می‌کنند.»
- «انسان باید مانند اقلیت فکر کند و مثل اکثریت سخن گوید.»
- «تجربه نشان داده است که افرادی که دارای نبوغ هنری فوق‌العاده بوده‌اند در ریاضیات استعداد نداشته‌اند هیچ‌کس نمی‌تواند در هر‌دو رشته ممتاز گردد.»
- «ترسو و بزدل هرروز چندین‌بار می‌میرد و باز زنده می‌شود.»
- «تسلیم و رضا در برابر حوادث علاج ناپذیر، مهمترین توشه سفر زندگی است.»
- «تندرستی اگر ناقص باشد لذت این جهان همچون نوشابه‌های گوارا است که با دهان آلوده به‌سم نوشیده شود.»
- «تنها ماندن، سرنوشت تمام راه‌های بزرگ است، این سرنوشتی است که اغلب بر آن تأسف می‌خورند، من باید بگویم که از سرنوشت‌های دیگر اسف‌انگیزتر نیست.»
- «جمال اگرچه مایه شرافت است ولی مقرون به‌هزاران شر و آفت است.»
- «جمع مال، تحصیل کامیابی، کسب دانش و شهرت، هیچ‌کدام با تندرستی برابری نمی‌کند، برای حفظ تندرستی باید از هرچیز که برای تندرستی مضر است پرهیز کرد، مخصوصأ از شهوت رانی.»
- «در درون ما دوزخی وجود دارد که نام آن شهوت و معمولأ خود را در قالب عقل و هوش و فلسفه جلوه‌گر می‌سازد.»
- «در نثر آن‌چه زائد است، فاسد است.»
- «ذخایری که انسان در وجود خود همراه دارد اساس و شالوده خوشی و نیک‌بختی است.»
- «رمان نوع عالی، رمانی است که بیشتر از حیات درونی حکایت می‌کند و کمتر به‌زندگی خارجی توجه می‌نماید.»
- «سگ‌ها به‌زحمت لطف و احسان زیاد را تحمل می‌کنند و انسان خیلی کمتر از آن‌ها.»
- «شجاعت پس از احتیاط یکی از شرایط مهم سعادت است.»
- «کسی‌که شاد و خندان است همیشه وسیله شادی و خنده را پیدا می‌کند.»
- «ما ندرتأ در باره آنچه که داریم فکر می‌کنیم، درحالیکه پیوسته در اندیشه چیزهائی هستیم که نداریم.»
- «ما همواره سعی می‌کنیم خود را از الم برهانیم، اما تمام مساعی ما جز به‌یک نتیجه منجر نمی‌شود و آن این است که دردهای خود را تغییر دهیم.»
- «مردان بزرگ مانند عقاب هستند و آشیانه خود را روی قله بلند تنهائی می‌سازند.»
- «مردم فرومایه از اشتباهات و لغزش‌های اشخاص بزرگ لذت فراوان می‌برند.»
- «ممکن است مردم در مورد مسائل مربوط به‌دیگران درست قضاوت کنند ولی در مسائل مربوط به‌خودشان به‌خطا روند زیرا در موقع قضاوت در امور خودمان"اراده " به‌فعالیت می‌پردازد و "عقل" را از کار می‌اندازد لذا شخص باید با دوست خود مشورت کند»
- «من دنیای پر از شیر و عسل را دوست نمی‌دارم من دنیای کوچک و گرمی را دوست دارم که خودم با دست خود آن را ساخته باشم.»
- «منظره پسر جوان و دختر جوانی که برای نخستین بار یکدیگر را ملاقات می‌کنند، تماشائی و قابل توجه است.»
- «نادان‌ترین افراد کسانی هستند که به‌مصلحت دیگران ازدواج می‌کنند.»
- «نخستین و مهمترین عوامل نیک‌بختی انسان عبارت است از خلق و خوی خود او.»
- «نوابغ برخلاف اشخاص عادی تنها در فکر خود نیستند و منافع شخصی را در نظر نمی‌گیرند بدین جهت در آثار نوابغ همیشه نظریاتی دیده می‌شود که دارای جنبه کلی و جهانی است و از حدود زمان فراتر می‌رود.»
- «نیمه اول زندگی تلاش است و کوشش برای یافتن خوشبختی و نیمه دوم احساس دردناکی آلوده با بیم و ترس.»
- «وقایع خوش زندگی مثل درختان سبز و خرمی است که وقتی که از دور نظاره‌شان می‌کنیم خیلی زیبا به‌نظر می‌رسند ولی به‌مجرد این که نزدیکشان شده و در داخلشان می‌رویم زیبائیشان هم از بین می‌رود، شما در این موقع نمی‌توانید بفهمید زیبائیشان به‌کجا رفته، آن‌چه می‌بینید چند درخت خواهد بود و بس.»
- « هر جدائی یک‌نوع مرگ است و هر ملاقات یک‌نوع رستاخیز.»
- «هر کتابی که به‌خواندنش می‌ارزد باید در آن واحد دوبار خوانده شود، رعایت دستور فوق دو علت دارد یکی این‌که در مطالعه دوم، قسمت‌های مختلف کتاب بهتر درک می‌شود و قسمت آغاز کتاب موقعی نیک فهمیده می‌شود که از پایان آن نیز مطلع باشیم و دیگر این‌که در این دو مطالعه وضع روحی ما یکسان نیست، در مطالعه دوم ما نظر تازه‌ای نسبت به هر قسمت پیدا کرده و طور دیگر تحت تأثیر آن کتاب قرار می‌گیریم.»
- «هرکس حیطه دیدگاه خود را حدود عالم می‌انگارد.»
- «هنر نوعی رستگاری است، ما را از خواستن ، یعنی درد و رنج آزادی می‌بخشد، تصاویر زندگانی را دلربا می‌کند.»
[ویرایش] منسوب
- «خوشحالی، تکرار حس لذت است.»
- «هر ملتی دیگر ملت‌ها را ریشخند می‌کند و همه‌شان حق دارند.»
[ویرایش] دربارهٔ شوپنهاور
- «آرتور، پسر این خانم (یوهانا شوپنهاور)، روزی شهره جهان خواهد شد.»
  - پیشگویی گوته
- «همیشه بنظر می‌رسد کانت و برکلی متفکرین ژرف‌‌‌نگری باشند اما وقتی شوپنهاور را می‌خوانید بنظر می‌رسد از همان ابتدا به عمیق‌ترینِ لایه‌ها می‌نگریدی‌کند و همه‌شان حق دارند.»

[ویرایش] دربارهٔ شوپنهاور

«آرتور، پسر این خانم (یوهانا شوپنهاور)، روزی شهره جهان خواهد شد.»
- پیشگویی گوته
«همیشه بنظر می‌رسد کانت و برکلی متفکرین ژرف‌‌‌نگری باشند اما وقتی شوپنهاور را می‌خوانید بنظر می‌رسد از همان ابتدا به عمیق‌ترینِ لایه‌ها می‌نگرید

tazehaa — Tue, 30 Oct 2007 06:12:55 GMT

tazehaa — Tue, 30 Oct 2007 06:09:15 GMT

مونيسم يا پلوراليسم

افسون زدگی جدیدی چنین القا می کند که آن طرف مرزها پنجره ای هم به این جهان فوق تاریخی باز شده می باشد که نیاز به آن هم در مغرب زمین خیلی احساس می شود و در فلسفه ی امروز هم برای این نوع شناسایی و گشودگی به آن اقلیم وجود، ابزار شناسایی مناسب یافت نمی شود

بي‌ترديد افسون‌زدگي‌ جديد كتابي‌ است‌ مملو از لحظاتي‌ كه‌ بي‌وقفه‌ خواننده‌ را به‌ فضاهاي‌ دور از انتظار پرتاب‌ مي‌كند؛ افقهايي‌ را در آينده‌ مي‌گشايد كه‌ هم‌ از گذشته‌ حكايت‌ داشته‌ و هم‌ نقشي‌ نوين‌ درمي‌اندازد. اين‌ تكاپو، فكر را به‌ پرسش‌ وامي‌دارد و شيوة‌ معمول‌ زندگي‌ بشر امروز را به‌ چالش‌ مي‌گيرد. شايگان‌ در اين‌ اثر، به‌ سان‌ فلاسفه‌ بزرگ‌ و تا حدودي‌ به‌ شيوة‌ پيامبران‌، ما را از پايان‌ دوران‌ هستي‌شناسي‌هاي‌ كلان‌، فراگير، يا يك‌پارچه‌ باخبر مي‌كند، و در همان‌ حال‌ نويد آغاز دورة‌ هستي‌شناسي‌ شكسته‌ را مي‌دهد. در اين‌ كتاب‌ وضعي‌ به‌ تصوير مي‌آيد كه‌ نه‌ تنها ممكن‌، بلكه‌ در حال‌ تحقق‌ است‌، وضعي‌ كه‌ در آن‌ همه‌ سطوح‌ آگاهي‌هاي‌ انسان‌ از ديرباز تاكنون‌، هم‌زمان‌ كنار هم‌ قرار مي‌گيرند، هستي‌شناسي‌هاي‌ كلاسيك‌ درهم‌ مي‌شكنند و در نبود آنها ارتباط‌ همه‌جانبه‌ و متقابل‌ در سطحي‌ بسيار گسترده‌ ممكن‌ مي‌شود، عقايد يك‌دست‌ و نظام‌هاي‌ درختي‌شكل‌ به‌ كنار نهاده‌ مي‌شوند و آن‌ چه‌ انديشه‌ سيّار خوانده‌ مي‌شود منزلت‌ مي‌يابد، حقايق‌ عظيم‌ متافيزيكي‌ كه‌ بنياد هستي‌شناسي‌هاي‌ پيشين‌ بودند اعتبار خود را از دست‌ مي‌دهند و هستي‌ درهم‌شكسته‌ فرايندي‌ بي‌پايان‌ از تفاسير گوناگون‌ را ممكن‌ مي‌سازد. در چنين‌ وضعيتي‌، فرهنگ‌ها در كنار يكديگر قرار مي‌گيرند و مابين‌ آنها حوزه‌هاي‌ تركيب‌ و اختلاط‌ فرهنگي‌ ايجاد مي‌شود. به‌ اين‌ ترتيب‌ انساني‌ با هويّت‌ چهل‌تكّه‌ ظاهر مي‌شود و در بستر هستي‌ درهم‌شكسته‌ و فرهنگ‌هاي‌ مختلف‌، براي‌ خود زيست‌گاهي‌ مي‌آفريند كه‌ بيش‌ از پيش‌ شخصي‌ است‌. امكان‌ و غايت‌ اين‌ زيست‌گاه‌ شخصي‌ را شايگان‌ ناگفته‌ نمي‌گذارد، و در آن‌ امكان‌ گذر از ارتباط‌ افقي‌ به‌ ارتباط‌ عمودي‌ را مي‌جويد؛ يعني‌ امكان‌ گذر از مرحله‌ كنار هم‌ قرار گرفتن‌ فرهنگ‌ها و چهل‌تكّه‌ بودن‌ هويت‌ فردي‌ به‌ بي‌اعتنايي‌ به‌ تمايزات‌ فرهنگي‌ و ورود به‌ عالَمي‌ مشحون‌ از عرفان‌. در اين‌ مرحله‌ انسان‌ از زمان‌ و مكان‌ فراتر مي‌رود و از مسير عرفان‌، به‌ تقارب‌ يا گفت‌وگويي‌ جهاني‌ دست‌ مي‌يابد. اين‌ همان‌ هستي‌ واحدي‌ است‌ كه‌ از نگاه‌ شايگان‌، افرادي‌ چون‌ شانكاراي‌هندي‌، مايستر اكهارت‌ آلماني‌، ابن‌ عربي‌ اندلسي‌، و چوانگ‌ تسوي‌ چيني‌، با وجود قرار داشتن‌ در زمان‌ها و مكان‌ها، و به‌ طور كلي‌، در اوضاع‌ متفاوت‌، آن‌ را تجربه‌ كردند. سرانجام‌ طرح‌ شايگان‌ اين‌ گونه‌ پايان‌ مي‌يابد كه‌ مشخص‌ترين‌ شكل‌ ممكن‌ از اين‌ سلوك‌ عرفاني‌، در وضعيت‌ مدرنيته‌ متأخر كه‌ حكايت‌ از درهم‌شكستگي‌ هستي‌شناسي‌ها دارد، آئين‌ بودايي‌ است‌.

طرح‌ شايگان‌ را در كتاب‌ افسون‌زدگي‌ جديد از جنبه‌هاي‌ مختلف‌ مي‌توان‌ بررسي‌ كرد، و هر فرد مي‌تواند به‌ فراخور علايق‌ و تخصص‌ خود به‌ گوشه‌هايي‌ از آن‌ بپردازد. در اين‌ نوشتار نيز يگانه‌ هدف‌ اصلي‌ آن‌ است‌ تا درون‌مايه‌ مدرنيته‌ در طرح‌ شايگان‌ برجسته‌ شود و در معرض‌ يك‌ ارزيابي‌ فشرده‌ و تحليلي‌ قرار گيرد.

با كنار زدن‌ شاخ‌ و برگ‌هاي‌ متنوع‌ و تأمل‌برانگيزي‌ كه‌ در طرح‌ شايگان‌ خودنمايي‌ مي‌كند، به‌ نظر مي‌آيد با وجود تكيه‌ بر توصيف‌ وضعي‌ كه‌ با هستي‌شناسي‌ شكسته‌ مشخص‌ مي‌شود، صورت‌بندي‌، دست‌ كم‌، بخش‌هايي‌ از اين‌ طرح‌ بر مفروضات‌ مدرنيته‌ استوار است‌ و اونتولوژي‌ مدرنيته‌ به‌ سان‌ ريشه‌ يك‌ درخت‌، مقوم‌ ديگر مطالب‌ شاخ‌ و برگ‌ گونه‌ است‌. مهم‌ آن‌ نيست‌ كه‌ به‌ لحاظ‌ حجمي‌ در اين‌ كتاب‌ چه‌ مقدار به‌ مدرنيته‌ يا به‌ نقد آن‌ پرداخته‌ شده‌ است‌، مهم‌ آن‌ است‌ كه‌ مدرنيته‌ به‌ لحاظ‌ اونتولوژيك‌ جايگاهي‌ محوري‌ يافته‌ است‌. گرچه‌ شايگان‌ پايان‌ مدرنيته‌ و مشكلات‌ آن‌ را به‌ خوبي‌ ترسيم‌ كرده‌، ليكن‌ در نگاه‌ وي‌ هستي‌ مدرنيته‌ بر ديگر هستي‌ها هم‌چنان‌ سيطره‌ دارد.

در واقع‌ در وراي‌ هستي‌هاي‌ شكسته‌، هستي‌ بزرگ‌ و يك‌پارچه‌ مدرنيته‌ را مي‌يابيم‌ كه‌ واقعياتي‌ را از پيش‌ پذيرفته‌ است‌. از نگاه‌ شايگان‌ مفروضات‌ مدرنيته‌ "عملي‌ و كارآست‌ ولو صرفاً در زمينه‌ قوانين‌، نهادها، تضمين‌ حقوق‌ فردي‌، تفكيك‌ قواي‌ سياسي‌، و جامعه‌ مدني‌" . اما به‌ سادگي‌ نمي‌توان‌ قانون‌، نهادهاي‌ مدرن‌، حق‌ فرد، يا تفكيك‌ قواي‌ سياسي‌ را بدون‌ پشتوانه‌ اونتولوژيك‌، و صرفاً از باب‌ كارايي‌ و عملي‌ بودن‌ در نظر آورد. در طرح‌ شايگان‌، در دوران‌ ما مدرنيته‌ به‌ عنوان‌ يك‌ هستي‌ ريشه‌اي‌، واقعيتي‌ است‌ كه‌ مبتني‌ بر آن‌، ديگر هستي‌ها امكان‌ زيست‌ مي‌يابند. به‌ همين‌ دليل‌ او معتقد است‌ كه‌ "مدرنيته‌ همه‌شمول‌ است‌ و فضاي‌ مغناطيسي‌ انسجام‌بخشي‌ ايجاد مي‌كند كه‌ در آن‌ ديگر جهان‌بيني‌ها (مبنتي‌ بر دين‌، هويت‌، مليت‌)، مي‌توانند بدون‌ تصادم‌ با يكديگر و يا تبديل‌ شدن‌ به‌ منازعاتي‌ قومي‌ يا ديني‌ كنار هم‌ به‌ حيات‌ خويش‌ ادامه‌ دهند". اونتولوژي‌ مدرنيته‌ در آن‌ جايي‌ يك‌پارچگي‌ و استحكام‌ خود را نشان‌ مي‌دهد كه‌ شايگان‌ مدرنيته‌ را نه‌ تنها واقعيت‌ زيرين‌ و ريشه‌اي‌، كه‌ ارزش‌هاي‌ آن‌ را ملاك‌ ارزيابي‌ ديگر هستي‌ها قرار مي‌دهد. بر چنين‌ اساسي‌ است‌ كه‌ او نتيجه‌ مي‌گيرد كه‌ "همه‌ تمدن‌هاي‌ عالم‌ بايد تابع‌ مدرنيته‌ شوند، خود را با آن‌ تطبيق‌ دهند و از آن‌ الهام‌ گيرند، در غير اين‌ صورت‌ از مسير حركت‌ جهان‌ كنار خواهند ماند. زيرا ارزش‌ ديگري‌ وجود ندارد كه‌ بتوان‌ آن‌ را جانشين‌ ارزش‌هاي‌ مدرنيته‌ كرد" .

شايگان‌ تلاشي‌ توأم‌ با ژرف‌نگري‌ مي‌كند تا درهم‌شكستگي‌ همه‌ اونتولوژي‌ها را نمايان‌ سازد، اما در طرح‌ او، اونتولوژي‌ مدرنيته‌، به‌ رغم‌ ضرباتي‌ كه‌ از سوي‌ انديشمندان‌ پسامدرن‌ دريافت‌ مي‌كند درهم‌ نمي‌شكند، و تنها سست‌ مي‌شود. با اتكا بر اونتولوژي‌ مدرنيته‌، و با تشخيص‌ نبود معنا در وضعيت‌ مدرن‌، شايگان‌ تلاش‌ مي‌كند در همين‌ وضعيت‌ چرخشي‌ ايجاد كند و به‌ يك‌ هستي‌ معنابخش‌ دست‌ يابد. به‌گفته‌ او "اين‌ چرخش‌ اگر قرار باشدكه‌ واقعاً انجام‌ گيرد بايد از همان‌ مكان‌ هبوط‌ نشأت‌ گيرد، از همان‌جا كه‌ مدرنيته‌ آغاز شد.... اين‌ جايگاه‌ هبوط‌، غرب‌ و تجلي‌گاه‌ مدرنيته‌ است‌. از همين‌ مكان‌ است‌ كه‌ بايد چرخش‌ انجام‌ گيرد، چرخشي‌ كه‌ لاجرم‌ معنوي‌ خواهد بود" . از نظر شايگان‌ بدون‌ مفروض‌ داشتن‌ اونتولوژي‌ مدرنيته‌، يا به‌ بياني‌ ديگر، بدون‌ تكيه‌ بر واقعيت‌هاي‌ مدرن‌، چون‌ حاكميت‌ خرد انساني‌، جدايي‌ دين‌ از سياست‌، و حاكميت‌ قانون‌ انساني‌، بازگشت‌ به‌ سرزمين‌ روح‌ ناممكن‌ است‌. او معتقد است‌ كه‌ "پذيرش‌ دوبارة‌ سرزمين‌ روح‌ با اعادة‌ صريح‌ حقوق‌ خرد ممكن‌ است‌. براي‌ آن‌ كه‌ فرديت‌ شكوفا شود، اتفاقاًانسان‌ بايد در محيطي‌ عرفي‌ زندگي‌ كند كه‌ در آن‌ ميان‌ دين‌ و سياست‌ پيوند مستقيم‌ نيست‌، حاكميت‌ با قانون‌ است‌ و انسان‌ تحت‌ حمايت‌ نهادهاي‌ عقلايي‌ و دموكراتيك‌ قرار دارد" . بي‌ترديد بحث‌ از حاكميت‌ خرد انساني‌، به‌ عنوان‌ منبعي‌ براي‌ مشروعيت‌ و اعتبار، در برابر ديگر منابع‌، مبتني‌ بر يك‌ اونتولوژي‌ روشن‌ است‌، كه‌ به‌ عنوان‌ يك‌ واقعيت‌، مرجعيت‌ ذهن‌ انديشمند يا ذهن‌ شناسا را بالاتر از ديگر مراجع‌ خارج‌ از وجود انسان‌ مي‌بيند. نيز جدايي‌ دين‌ از سياست‌، يا فرايند سكولار شدن‌ جامعه‌، امري‌ اتفاقي‌ و بي‌مبنا نيست‌. اين‌ جدايي‌ نمايان‌گر يك‌ جهان‌بيني‌ است‌ كه‌ در بستر هستي‌شناسي‌ مدرنيته‌ رشد كرده‌ است‌. به‌ همين‌ ترتيب‌، زيستن‌ تحت‌ حاكميت‌ قوانيني‌ كه‌ ساخته‌ و پرداخته‌ انسان‌ها است‌، و تطابق‌ با نهادهايي‌ كه‌ با ملاك‌ عقل‌ و دموكراسي‌ ارزيابي‌ مي‌شوند، همه‌ حكايت‌ از اونتولوژي‌ عصر روشنگري‌ دارد.

با چنين‌ توجهي‌، طرح‌ شايگان‌ در عريان‌ترين‌ شكل‌ خود اين‌ گونه‌ مي‌تواند بيان‌ شود كه‌ انسان‌ها در زندگي‌ اجتماعي‌ بر هستي‌ روشنگري‌ و مدرنيته‌ تكيه‌ مي‌كنند و در زندگي‌ فردي‌، قلمرو شخصي‌ خود را مي‌آفرينند، با فرهنگ‌هاي‌ ديگر گفتگو و آنها را تجربه‌ مي‌كنند و به‌ معنويت‌ مي‌گرايند. در واقع‌، آن‌ جا كه‌ شايگان‌ از استقبال‌ غرب‌ از هستي‌ شكسته‌ و قطعه‌ قطعه‌ بودايي‌ صحبت‌ مي‌كند، نانوشته‌اي‌ وجود دارد: هستي‌ شكسته‌ و گسسته‌ بودايي‌، بر خلاف‌ دورة‌ پيش‌ مدرن‌ كه‌ مستقل‌ و آزاد از ديگر هستي‌شناسي‌ها بود، در دورة‌ مدرن‌، در ذيل‌ هستي‌شناسي‌ يك‌پارچه‌، اما سست‌ شدة‌ مدرنيته‌ متأخر و متكي‌ به‌ آن‌ نمايان‌ مي‌شود.

البته‌، شايگان‌ در اونتولوژي‌ عصر روشنگري‌ و مدرنيته‌ اوليه‌ نمي‌ايستد و به‌عنوان‌ انديشمندي‌ كه‌ كاستي‌ها و كژي‌هاي‌ مدرنيته‌ را درك‌ مي‌كند و در همان‌ حال‌ تلاش‌ مي‌كند تا از فروغلتيدن‌ به‌ گفتارهاي‌ سلبي‌ و ناروشن‌ پسامدرني‌ بپرهيزد، مانند بسياري‌ از نظريه‌پردازان‌ اجتماعي‌ در غرب‌ راهي‌ را ميان‌ مدرنيته‌ و پسامدرنيته‌ مي‌گشايد: اين‌ راه‌ عبارت‌ است‌ از: مدرنيته‌ي‌ باز انديشيده‌ . در چنين‌ وضعي‌ مدرنيته‌ به‌ خود نگاهي‌ مي‌افكند و هر آن‌ چه‌ را از نظر دور بوده‌ به‌ صحنه‌ مي‌آورد. به‌ نظر گيدنز مدرنيزاسيون‌ بازانديشيده‌ پاسخي‌ به‌ تأثير جهاني‌ شدن‌ است‌، تغييراتي‌ كه‌ در زندگي‌ روزانه‌ و فردي‌ رخ‌ مي‌دهد و به‌ ظهور يك‌ جامعه‌ مابعد سنتي‌ مي‌انجامد . در اين‌ جا اشارة‌ گيدنز به‌ جامعه‌ مابعد سنتي‌ از آن‌ جهت‌ نيست‌ كه‌ سنت‌ رخت‌ بربسته‌ است‌، بلكه‌ از آن‌ جهت‌ است‌ كه‌ سنت‌ موضع‌ خود را تغيير داده‌ است‌. به‌ همين‌ نحو، هم‌زماني‌ سطوح‌ آگاهي‌ و اختلاط‌ فرهنگ‌ها در وضعي‌ مدرن‌، آن‌ چنان‌ كه‌ شايگان‌ ترسيم‌ مي‌كند، به‌ نظر مي‌رسد حكايت‌ از مدرنيته‌ بازانديشيده‌ دارد.

در اين‌ جا بنا بر آن‌ نيست‌ كه‌ تأملات‌ گوناگون‌ شايگان‌ در زمينه‌هاي‌ فلسفي‌، عرفاني‌ و فرهنگي‌ به‌ مدرنيته‌ بازانديشيده‌ تقليل‌ يابد، بلكه‌ مقصود نماياندن‌ رويكردي‌ است‌ كه‌ شايگان‌ براي‌ سامان‌ دادن‌ به‌ تأملات‌ خود برگزيده‌ است‌. شايگان‌ معتقد است‌ "غرب‌ كه‌ نتوانست‌ جهان‌ را بر مبناي‌ شور و شوق‌ پرومته‌وار خود شكل‌ دهد، اينك‌ به‌ گذشته‌ خود روي‌ آورده‌ و اين‌ گونه‌ نه‌ فقط‌ ميراث‌ خود كه‌ سرمايه‌ كل‌ بشريت‌ را مورد ارزيابي‌ دوباره‌ قرار مي‌دهد.... اين‌ بازپس‌نگري‌ دو پيامد دارد: هم‌ كمبود آشكار خلاقيت‌ و تقليل‌ ارزش‌ها به‌ سطح‌ عملي‌ و كاركردي‌ را برملا مي‌كند و هم‌ از توجه‌ روزافزون‌ به‌ ديگر فرهنگها خبر مي‌دهد" .

مرتبط‌ با رويكرد مدرنيته‌ بازانديشيده‌، شايگان‌ در بخشي‌ از طرح‌ خود، آراي‌ فيلسوف‌ معاصر ايتاليايي‌، جيواني‌ واتيمو را به‌ كار مي‌گيرد، و به‌ واقع‌ اونتولوژي‌ وضعيت‌ مدرنيته‌ بازانديشيده‌ را مي‌گشايد. واتيمو، فيلسوفي‌ كه‌ در سنت‌ هايدگري‌ مي‌انديشد، معتقد است‌ كه‌ "نتيجه‌ بازانديشي‌ در هستي‌، در واقع‌ براي‌ هايدگر، وداع‌ با هستي‌ متافيزيكي‌ و ويژگي‌هاي‌ نيرومند آن‌ است‌" . اين‌ اونتولوژي‌ كه‌ واتيمو "ضعيف‌" مي‌خواندش‌، "كانون‌ در برابر پيرامون‌ نيست‌، جوهر يا بود در برابر ماهيت‌ يا نمود نيست‌، امر پايدار در برابر امر عارضي‌ و ناپايدار نيست‌، يقيني‌ بودن‌ عينيت‌ براي‌ ذهن‌ شناسا در برابر ابهام‌ و نادقيق‌ بودن‌ افق‌ جهان‌ نيست‌. بلكه‌ وقوع‌ هستي‌، در اونتولوژي‌ ضعيف‌ هايدگري‌، يك‌ حادثه‌ پس‌زمينه‌اي‌ مورد توجه‌ قرار نگرفته‌ و حاشيه‌اي‌ است‌" .

در حالي‌ كه‌ شايگان‌ با ارائه‌ آراي‌ واتيمو، در مورد مفهوم‌ هستي‌شناسي‌ ضعيف‌ در نگاهي‌ هايدگري‌، موفق‌ مي‌شود اونتولوژي‌ وضعيت‌ مدرنيته‌ بازانديشيده‌ را ترسيم‌ كند، به‌ ناگاه‌، با جهشي‌ به‌ سوي‌ يك‌ اونتولوژي‌ شكسته‌، گسستي‌ معرفتي‌ در طرح‌ خود ايجاد مي‌كند. اما جهش‌ شايگان‌ از مدرنيته‌ بازانديشيده‌، و اونتولوژي‌ سست‌ و ضعيف‌، به‌ اونتولوژي‌ پارة‌ پارة‌ زيست‌ بودايي‌، فاقد يك‌ نظريه‌ است‌. او اين‌ جهش‌ را تنها به‌ مدد يك‌ شبيه‌سازي‌ ميان‌ وضع‌ كنوني‌ و آئين‌ بودايي‌ به‌ انجام‌ مي‌رساند. شايگان‌ بر اين‌ اعتقاد است‌ از آن‌ جا كه‌ در جهان‌ امروز واقعيت‌ "پاره‌ پاره‌، نامتداوم‌، درهم‌شكسته‌، متغير، فاقد مركز، و ريزوم‌وار " شده‌ است‌ و آئين‌ بودا نيز با چنين‌ وضعي‌ سازگار است‌، بسياري‌ از غربيان‌ در جستجوي‌ معناي‌ گمشده‌ در وضعيت‌ مدرن‌، آئين‌ بودا را نزديكترين‌ ملجا مي‌يابند. شايگان‌ معتقد است‌ در ميان‌ دلايل‌ جذب‌ شدن‌ اروپائيان‌ به‌ آئين‌ بودايي‌ يكي‌ هم‌ آن‌ است‌ كه‌ "درهم‌ شكستن‌ هستي‌شناسي‌هاي‌ موجود زمينه‌ساز هر نوع‌ تفكري‌ است‌ كه‌ هر نوع‌ هستي‌شناسي‌ را نفي‌ مي‌كند و در اصل‌ نوعي‌ عرفان‌ بدون‌ خداست‌ ". از نگاه‌ او، "درهم‌ شكستن‌ هستي‌شناسي‌ها زمينه‌ و زيربناي‌ جهان‌ را چه‌ بخواهيم‌ و چه‌ نخواهيم‌ بودايي‌ كرده‌ است‌ ". اما در اين‌ مرحله‌ از طرح‌، شايگان‌ تلاش‌ نظري‌ چنداني‌ به‌ خرج‌ نمي‌دهد تا نمايان‌ كند كه‌ چگونه‌ هستي‌شناسي‌ سست‌ و ضعيف‌ مدرنيته‌ متأخر كه‌ هم‌چون‌ زمينه‌اي‌ انسجام‌بخش‌ براي‌ زندگي‌ جمعي‌ عمل‌ مي‌كند، جاي‌ خود را به‌ هستي‌شناسي‌ شكسته‌ و پاره‌ پارة‌ بودايي‌ مي‌دهد.

شايگان‌ در اعتقادات‌ آئين‌ بودايي‌ نوعي‌ آزادي‌، معنويت‌ و رهايي‌ از بار سنگين‌ احكام‌ جزمي‌ اونتولوژي‌هاي‌ پيشين‌ را جست‌وجو مي‌كند و با نشان‌ دادن‌ خصائلي‌ از اين‌ آئين‌ كه‌ با حملات‌ پست‌مدرنيسم‌ به‌ پروژة‌ روشنگري‌ سازگار است‌، آئين‌ بودايي‌ را به‌ صحنه‌ مي‌آورد. به‌ گفته‌ او "اگر به‌ موقعيت‌ توهم‌آميز ارزش‌هايي‌ كه‌ آن‌ چنان‌ نسبي‌ شده‌اند كه‌ ديگر چيزي‌ از آنها به‌ جا نمانده‌ نيك‌ بنگريم‌، درمي‌يابيم‌ كه‌ آئين‌ بودا دقيقاً از همين‌ وضعيت‌ الهام‌ گرفته‌ تا انسجام‌ ظاهري‌ جهاني‌ آشفته‌ را كه‌ نه‌ آغازي‌ دارد و نه‌ پاياني‌، بلكه‌ تنها سيلان‌ ابدي‌ تغييرات‌ (چرخه‌ زايش‌هاي‌ پي‌درپي‌) است‌، نشان‌ دهد ". اما شايگان‌ در تلاش‌هاي‌ نظري‌ خود ارتباط‌ اونتولوژي‌ شكسته‌ بودايي‌ را با زندگي‌ جمعي‌، كه‌ از نظر وي‌ هم‌چنان‌ متكي‌ بر پيش‌فرض‌هاي‌ مدرن‌، هم‌چون‌ سيطرة‌ خرد مدرن‌، حاكميت‌ قوانين‌ انساني‌، و وضعيتي‌ سكولار است‌، روشن‌ نمي‌كند. در اين‌ جا به‌ نظر مي‌آيد كه‌ طرح‌ شايگان‌ از قلمرو توصيف‌ به‌ قلمرو خواست‌ و تمايل‌ منتقل‌ مي‌شود. با چنين‌ تحليلي‌، سايه‌روشن‌ اين‌ تصور در ذهن‌ موج‌ مي‌زند كه‌ انساني‌ كه‌ با هويتي‌ چهل‌تكّه‌ در وضعيت‌ مدرن‌، سوداي‌ زيست‌ بودايي‌ دارد، كسي‌ نيست‌، جز داريوش‌شايگان‌.

كتاب‌ افسون‌زدگي‌ جديد را نمي‌توان‌ به‌ راحتي‌ خواند و از آن‌ به‌ سادگي‌ عبور كرد. هر فردي‌ كه‌ آگاهانه‌ وارد گفتمان‌ مدرنيته‌ شده‌ است‌، با خواندن‌ اين‌ كتاب‌ درگير پرسش‌ها و چالش‌هايي‌ مي‌شود كه‌ با پاسخ‌هايي‌ سر راست‌ و قاطع‌ نمي‌تواند از آنها رها شود. اين‌ كتاب‌ را بايد ابتدا درست‌ فهميد، آنگاه‌ در مورد درون‌مايه‌هاي‌ اصلي‌ و موضوعات‌ متنوع‌ آن‌ ژرف‌نگري‌ كرد. بي‌شك‌ اين‌ اثر پيامي‌ جهاني‌ دارد.

مسعود پدرام

tazehaa — Sun, 28 Oct 2007 06:10:12 GMT

امر تخیلی از یک سو خرد زادهی تخیل است و از سوی دیگر آفرینندهی آن. تخیل هنگامی قدرت گذر از جهان واقع محصور کنندهاش را پیدا میکند که از سوی خرد حمایت شود خرد با منطق قوی خود راههای آسان و قابل را نشان داده و هم حمایت در مقابل را از تخیل دریغ نمیکند .و از سوی دیگر در نوع خود به دلیل ضعفهای شدیدش نیازمند قدرت عظیم تخیل است زیر بنا به اصل بیمارگونه ی خود

قفلعغقث

ولتر

از ویکی‌گفتاورد

[ویرایش] دارای منبع

[ویرایش] بدون منبع

[ویرایش] پیوند به بیرون

بازدیدها

ابزارهای شخصی

گشتن

پیوندهای ویکی‌گفتاورد

جستجو

جعبه‌ابزار

زبان‌های دیگر

ولتر

از ویکی‌گفتاورد

[ویرایش] دارای منبع

[ویرایش] بدون منبع

[ویرایش] پیوند به بیرون

بازدیدها

ابزارهای شخصی

گشتن

پیوندهای ویکی‌گفتاورد

جستجو

جعبه‌ابزار

زبان‌های دیگر

آرتور شوپنهاور

از ویکی‌گفتاورد

فهرست مندرجات

[ویرایش] دارای منبع

[ویرایش] بدون منبع

[ویرایش] منسوب

[ویرایش] دربارهٔ شوپنهاور

آرتور شوپنهاور

از ویکی‌گفتاورد

فهرست مندرجات

[ویرایش] دارای منبع

[ویرایش] بدون منبع

[ویرایش] منسوب

[ویرایش] دربارهٔ شوپنهاور

آرتور شوپنهاور

از ویکی‌گفتاورد

فهرست مندرجات

[ویرایش] دارای منبع

[ویرایش] بدون منبع

[ویرایش] منسوب

آرتور شوپنهاور

از ویکی‌گفتاورد

فهرست مندرجات

[ویرایش] دارای منبع

[ویرایش] بدون منبع

[ویرایش] منسوب

[ویرایش] دربارهٔ شوپنهاور

[ویرایش] دربارهٔ شوپنهاور